Był inicjatorem i pierwszym redaktorem nałczelnym „Głosu znad Pregoły” (od 1995).
W 1997 wygrał konkurs na stanowisko profesora nadzwyczajnego w Instytucie Matematyki i Fizyki Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie, a po utworzeniu w Olsztynie uniwersytetu w 1999 był tam profesorem i kierownikiem Katedry Analiz i Równań Różniczkowych.
W 2007 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim I Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi dla Republiki AustriiAufstellung aller durch den Bundespräsidenten verliehenen Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich ab 1952 (lista odznaczonych 1952-2012).
Żonaty od 1963 z Aleksandrą Ławrynowicz (z domu Tkaczenko), razem mieli dwie córki. Młodsza z nich, Maria Ławrynowicz-Szczepaniak, absolwentka Wydziału Filologii Uniwersytetu Królewcu oraz lektor angielskiego i rosyjskiego na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim, stoi obecnie na czele redakcji „Głosu”.
Nazwisko profesora umieszczono na tablicy pamiątkowej profesorów Uniwersytetu im. Kanta w królewieckiej katedrze.
Przypisy
Bibliografia Przerwany olśniewający lot, „Głos znad Pregoły”, luty-marzec 2002, s. 1-6 Sławomir Augusiewicz, Janusz Jasiński, Tadeusz Oracki, Wybitni Polacy w Królewcu. XV-XX wiek, Olsztyn, Littera, 2005, , s.