w Höllhof (powiat Ortenau), w położonym wysoko na zachodnich stokach Schwarzwaldu rolniczym obejściu, który dziadek ze strony matki, Guilloume Baron von Seldeneck, zakupiwszy w 1890 przebudował na dom myśliwski i wakacyjny. Wraz z pogarszającą się w wyniku przebiegu I wojny światowej sytuacją polityczną i militarną Cesarstwa Niemieckiego, baron von Holzing-Berstett, zaangażowany ze swoim oddziałem kawalerii w walki na froncie wschodnim, zarządził w 1916, że żona i dzieci opuszczą Berlin i przeniosą się do posiadłości rodzinnej w Bollschweilu w niezagrożonej wojną Badenii. Baronową von Holzing-Berstett obarczył zadaniem zagospodarowania niezamieszkałego od wielu dekad dworku, zwanego lokalnie Schloss Bollschweil, i rozbudowania na godną siedzibę rodu. To, co w słowach Marie Luise Kaschnitz było „po części ruiną, a po części dżunglą pokrzyw”, dwupiętrowym budynkiem mieszkalnym bez ogrzewania za to sąsiadującym z zagrodą dla owiec, stało się z czasem ośrodkiem życia i siedzibą rodu von Holzing-Berstett, a dla Marie Luise Kaschnitz jednym z bodaj najważniejszych miejsc jej biografii. W okresie po przeprowadzce do Bollschweilu podjęła pierwsze próby poetyckie, zbyt jednak onieśmielona twórczymi dokonaniami na tym polu starszej siostry Lonji, by je ujawnić szerszemu gronu.