Obrzęd najczęściej odbywa się na łące lub leśnej polanie, najlepiej w pobliżu wody. W centralnym punkcie ustawiona jest przystrojona zielenią mównica. Kobiety przynoszą ze sobą wysoki, męski kapelusz przystrojony różnobarwnymi sznurami, które spadają do ramion, nie zasłaniając twarzy. Każda uczestniczka stara się o to, aby jej kapelusz był ładniejszy. Kapelusze przeznaczone są dla przyszłych „mężów”. W centralnym punkcie widowiska znajduje się słup, do którego przywiązuje się kanięW czasie obchodów w Łączyńskiej Hucie w 2015 r., kukła kani była schowana za ‘checzą’; pochód przyniósł ją na plac, gdzie czekał katowski pieniek. (Obserwacja etnograficzna – zapis w Archiwum Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie).. Po chwili sołtys lub kat obchodzą coraz większymi kręgami słup, a wyciągniętą szablą odpędzają widownię na odpowiednią odległość. Następnie dokonuje się wyboru żon dla aktorów. Dziewczęta zbliżają się do urny, ciągną los, który odczyta sołtys. Po wyborze mężów kobiety tworzą krąg i wspólnie śpiewająW czasie obchodów w Łączyńskiej Hucie, w 2015 r., śpiewano m.in. hymn kaszubski. (obserwacja etnograficzna – projekt „Rok obrzędowy z Wikipedią’, Archiwum PME w Warszawie)..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ścinanie kani · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.