Związek Harcerstwa Polskiego rok założenia 1918 — część 1

Związek Harcerstwa Polskiego rok założenia 1918 (ZHP-1918 lub też ZHP-18) – organizacja harcerska działająca w latach 1989–1992, powstała w Krakowie z inicjatywy części środowisk Ruchu Harcerskiego Rzeczypospolitej. Organizacja deklarowała odbudowę przedwojennego ZHP jako kontynuacji związku opartego na statucie z 1936 roku.

Historia Geneza ZHP-1918 wiązała się z podziałem w środowiskach wywodzących się z KIHAM i Ruchu Harcerskiego Rzeczypospolitej. Część instruktorów opowiadała się za budową nowej niezależnej organizacji harcerskiej, z czego powstał Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej, a część za reaktywowaniem historycznego ZHP jako związku istniejącego przed likwidacją jego struktur przez komunistów w 1949 roku.

19 marca 1989 w Krakowie instruktorzy środowiska krakowskiego oraz seniorzy związani z przedwojennym i powojennym ZHP do 1949 roku ogłosili wznowienie działalności Związku Harcerstwa Polskiego w oparciu o statut z 1936 roku. W deklaracji programowej podkreślono, że chodzi o odbudowę ZHP powołanego w 1918 roku, a nie o tworzenie nowego stowarzyszenia. Powstały wówczas struktury Komitetu Odrodzenia ZHP, przekształcone następnie w Tymczasową Naczelną Radę Harcerską;