Honoryna (oryg. fr. Honorine) – powieść Honoriusza Balzaka z cyklu Komedia ludzka, należąca do Scen z życia prywatnego. Została opublikowana po raz pierwszy w 1844.
Czas powstania Utwór powstał w Paryżu w pomiędzy 25 a 28 grudnia 1842 roku. Ukazał się w odcinkach w „La Presse” pomiędzy 17 a 29 marca 1843 roku, a następnie z Królem cyganerii u Pottera w 1844 roku. W 1845 roku Balzac włączył Honorynę do czwartego tomu Scen z życia prywatnego Komedii ludzkiej.
Treść Honoryna, żona bogatego i o wiele starszego hrabiego Oktawa, uciekła od niego z kochankiem, przy którym po raz pierwszy poczuła się doceniana jako kobieta, czego brakowało jej w bezwzględnym świecie paryskim. Miała z kochankiem dziecko, które szybko zmarło, po czym została porzucona. Pogrążona we wstydzie hrabina nie chciała wracać pod dach swojego męża, choć wiedziała, że ten jej wybaczył. Zamieszkała w zupełnym odosobnieniu na ulicy Saint-Maur.