Wokół nich pod koniec powieści pojawiają się: Léon de Lora, Panna des Touches, Claude Vignon.
Cechy utworu W Honorynie Balzak wykorzystuje technikę retrospekcji – opowieść będącą zasadniczym wątkiem powieści przedstawia po latach jeden z jej bohaterów – Maurycy. W ten sposób, wykorzystując narratora, który sam należy do kręgów wielkiego świata, przybliża czytelnikowi charakter tego środowiska. Mimo romantycznego wątku miłosnego, wskazującego nadal wyraźne wpływy romantycznej tradycji literackiej w twórczości Balzaka, to wielki świat, jego opis i krytyka jest głównym tematem utworu. Chociaż pisarz w pozytywnym świetle przedstawia zarówno Maurycego, jak i hrabiego Oktawa, podkreśla, że i oni nie oparli się niszczycielskiej sile konwenansów działających w wyższych sferach Paryża. Pierwszy z wymienionych musiał zawrzeć małżeństwo z rozsądku, które – i tak niezbyt udane – do końca niszczy wspomnienie Honoryny, natomiast drugi, choć wybaczył żonie zdradę, nie był w stanie stworzyć z nią związku, jakiego oczekiwała.