Adwokaci pełnią istotną funkcję w systemie wymiaru sprawiedliwości, zapewniając reprezentację prawną i profesjonalne doradztwo prawnicze swoim klientom.
Historia adwokatury w Polsce Prawdopodobnie już w XIII wieku wykształciła się instytucja znanego w innych krajach europejskich "prolokutora" (prolocutor), czyli podpowiadacza (w staropolskim nazywanego "przyprawcą" lub "piercem"). Prolokutor występował w procesie obok strony i służył jej wsparciem dzięki swojej znajomości sztywnych formułek charakterystycznych dla ówczesnego postępowania sądowego. Wygląda na to, że już w XIV wieku ta instytucja zanikła lub połączyła się z funkcją prokuratora (procurator). Prokurator był już pełnomocnikiem procesowym, który działał w imieniu strony na podstawie ustnego upoważnienia danej strony przed sądem.
Później, w sądownictwie kościelnym, pojawiły się dokumenty pełnomocnictwa, które następnie zostały przeniesione do sądownictwa świeckiego pod wpływem duchownych. W XIV wieku pojawił się prokurator, działający zamiast strony na podstawie ustnego umocowania. Pierwsze regulacje dotyczące zastępstwa procesowego pojawiły się w Statutach Kazimierza Wielkiego.