Blok przedsionkowo-komorowy III stopnia Węzeł zatokowo-przedsionkowy nadaje rytm przedsionkom, ale w wyniku przerwania przewodzenia do węzła AV nie jest w stanie go pobudzić. Wtedy samoistne pobudzenia węzła AV nie są już zagłuszane przez wyższe piętro układu, więc uaktywnia się jego wewnętrzna pobudliwość i zaczyna pracować swoim własnym tempem 40-60/min., pobudzając przy tym niższe piętra i komory (komory pracują wtedy wolniej niż przedsionki). Wsteczny blok przewodzenia chroni przedsionki przed pobudzeniami z niżej położonego rozrusznika (nie zawsze → patrz zespół WPW niżej).
Zespół Wolffa-Parkinsona-White'a Zespół WPW to jeden z tzw. zespołów preekscytacji, spowodowanych przewodzeniem pobudzeń z przedsionków do komór dodatkowymi drogami (omijając całkowicie lub częściowo fizjologiczną drogę). Usposabia to do zaburzeń rytmu, zwłaszcza napadowego częstoskurczu powstającego w mechanizmie reentry (ponowne wejście). W zespole WPW dodatkowa droga (tzw. pęczek Kenta) łączy bezpośrednio przedsionek z komorą. Część mięśnia komory depolaryzowana jest wcześniej dodatkową drogą, a pozostała część drogą fizjologiczną.