Było to zwieńczenie jego wcześniejszej działalności dyplomatycznej, obejmującej reprezentowanie Nowej Zelandii m.in. na posiedzeniach organów Ligi Narodów.

W 1924 stan zdrowia premiera Masseya stał się tak zły, że nie mógł wypełniać większości swoich obowiązków. Przejął je wówczas Bell. 10 maja 1925 Massey zmarł, a cztery dni później Bell został zaprzysiężony na premiera. Nie zgodził się jednak pełnić tej funkcji na stałe. Po 16 dniach zrzekł się urzędu na rzecz nowego lidera reformistów, Gordona Coatesa. Wrócił do swoich stanowisk ministerialnych i pełnił je do 1926. Następnie skupił się na działalności dyplomatycznej w Lidze Narodów. Zmarł w 1936.

Odznaczenia W 1923 został kawalerem Orderu św. Michała i św. Jerzego klasy Rycerz z Wielkim Krzyżem, co dało mu prawo używania tytułu Sir.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Absolwenci St John’s College (Cambridge) Kategoria:Nowozelandzcy burmistrzowie Kategoria:Nowozelandzcy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego Kategoria:Premierzy Nowej Zelandii Kategoria:Urodzeni w 1851 Kategoria:Zmarli w 1936