Cezar Borgia, właśc. Cesare Borgia (ur. 13 września 1475 w Rzymie, zm. 12 marca 1507 w Vianie) – syn kardynała Rodrigo de Borgii (późniejszego papieża Aleksandra VI), kardynał w latach 1493–1498, później włoski polityk i kondotier.
Życiorys Wczesne lata thumb|240px|Pinturicchio Cesare Borgia jako dziecko Jego matką była Vannozza Cattanei, a ojcem Rodrigo de Borgia. Istnieje również wersja, w której ojcem jest Guillen Ramon Lanzol y de Borja, będący siostrzeńcem Rodrigo de Borgii.
Cezar miał dwóch braci rodzonych – Juana i Joffrego, siostrę Lukrecję oraz rodzeństwo przyrodnie (z innych związków ojca). Przeznaczony pierwotnie przez ojca do kariery duchownej, dzięki jego poparciu został w roku 1491, w wieku 16 lat, biskupem Pampeluny. Godność tę sprawował do roku 1492. Po obraniu Rodriga Borgii na papieża w 1492 roku Cezar otrzymał godność arcybiskupa Walencji, którą sprawował do roku 1498. 20 września 1493 papież Aleksander VI kreował go kardynałem diakonem Santa Maria Nuova. W roku 1493 był administratorem apostolskim diecezji Nantes. W latach 1493–1495 był administratorem apostolskim diecezji Castres.