Jacek Kajtoch (ur. 7 lipca 1933 w Wadowicach, zm. 13 stycznia 2019 w Krakowie) – polski eseista i krytyk literacki, doktor nauk humanistycznych.

Życiorys Urodził się w rodzinie urzędnika sądowego Eugeniusza Kajtocha i Adelajdy z domu Tomiak. Ukończył studia magisterskie w zakresie filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1955. W 1967 r. uzyskał stopień doktora filologii polskiej za rozprawę pt. Studia nad poezją polską na Śląsku w XIX wieku (Norbert Bonczyk i Konstanty Damrot) przygotowaną pod kierunkiem Wincentego Danka i obronioną w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Był członkiem Kolegium „Zebry” w latach 1957–1958. W 1955–1961 był pracownikiem naukowym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1961–1972 pracował naukowo w IBL PAN w Krakowie i równocześnie w 1962–1971 jako wykładowca w krakowskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej. W 1972 powrócił na Uniwersytet Jagielloński, gdzie był do 1978 kierownikiem Podyplomowego Studium Dziennikarskiego. Otrzymał nagrodę rektora UJ za osiągnięcia naukowe w 1977, 1986, 1989 i 1993.