Typowo mięsaki tkanek miękkich wykazują tendencję do wczesnego dawania przerzutów, w mięsaku maziówkowym przerzuty w momencie rozpoznania dotyczą tylko 6% chorych, przy czym ostatecznie rozpoznaje się je później u około 50% chorych. Przerzuty najczęściej pojawiają się w płucach, które stanowią lokalizację około 85% zmian wtórnych. Kolejnymi lokalizacjami anatomicznymi pod względem częstości obserwowanych zmian przerzutowych są węzły chłonne i kości. Przerzuty w węzłach chłonnych dotyczą 3–23% chorych, a przerzuty do kości pojawiają się u 10–20% chorych. Lokalne węzły chłonne rzadko są zajęte i przerzuty do lokalnych węzłów chłonnych stwierdza się do 3% chorych. Mięsak maziówkowy cechuje się wysokim odsetkiem nawrotów, które manifestują się głównie poprzez pojawienie się przerzutów odległych, a w mniejszym stopniu jako wznowa miejscowa.
Histopatologia Mięsak maziówkowy jest definiowany jako guz zbudowany z wrzecionowatych komórek wykazujących różnego stopnia zróżnicowanie w kierunku tkanki nabłonkowej wykazując typową translokację t(X;18)(p11;q11). Nowotwór wbrew swojej nazwie nie jest związany z błoną maziową.