Brała lekcje rysunku, nauczyła się łaciny, języka włoskiego i francuskiego.
Spotkanie z Goethem Goethe poznał pannę Mariannę w zaprzyjaźnionym domu Willmersów, gdy ta miała 30 lat, krótko przed jej ślubem w 1814 r. Była zapaloną czytelniczką jego utworów, potrafiła znakomicie recytować z pamięci całe partie poezji, również znane pieśni Mignon. W następnym roku, w sierpniu i wrześniu spędzili razem kilka tygodni w wiejskiej posiadłości Willmersów, wtedy to powstało przeszło 30 wierszy lirycznych, tworzących zasadniczą część Księgi Suleiki (czyli Marianny). Wśród nich są udokumentowane trzy utwory autorstwa Marianny, a mianowicie: Hochbeglückt in deiner Liebe (tytuł w Księdze Suleiki: Suleika) Was bedeutet die Bewegung (Ostwind) Ach, um deine feuchten Schwingen (tytuł w Księdze Suleiki Westwind), co jednak zostało podane dopiero po wydaniu książki.
Marianne von Willemer była jedyną wśród licznych miłości Goethego wymienioną jako współautorka jego dzieła. Sama nigdy nie publikowała pod własnym nazwiskiem. Jej opublikowane utwory, gdy jeszcze nie była ujawniona jako autorka, znalazły uznanie czytelników.