Władysław Bartynowski Klemens Bąkowski Adam Chmiel Stanisław Estreicher Józef Friedlein Zygmunt Hendel Stanisław Krzyżanowski Teodor Kułakowski Leonard Jan Józef Lepszy Józef Wawel-Louis Leonard Józef Łakociński Władysław Łuszczkiewicz Józef Jakub Muczkowski Franciszek Piekosiński Marian Sokołowski Wawrzyniec Styczeń Stanisław Tomkowicz Bolesław Ulanowski Piotr Umiński Wincenty Wdowiszewski Stanisław Wyspiański.
Projekt statutu nowo założonego Towarzystwa przesłano do Namiestnictwa we Lwowie, które zezwoliło na powstanie organizacji. Pozwoliło to założycielom na wydanie na łamach czasopisma „Czas” odezwy informującej mieszkańców Krakowa o powstaniu Towarzystwa. Pismo, datowane na 1 stycznia 1897 roku, opublikowane zostało w 4. numerze „Czasu” z 6 stycznia tego roku i, jako akt oficjalnego rozpoczęcia działalności stowarzyszenia, spotkało się z aprobatą większości krakowskich organów opiniotwórczych oraz społeczeństwa – w pierwszym roku działalności zapisało się do organizacji 176 osób, a po kilku latach liczba ta oscylowała stale wokół 500–600.