ks. Buba był konsultantem około 30 rozpraw doktorskich i około 40 prac magisterskich. Współpracował też z uznanymi naukowcami, np. z prof. Ludwikiem Chmajem. Szczególnie cenił powstałą na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim pod kierunkiem ks. prof. Wincentego Granata pracę doktorską ks. Kazimierza Białeckiego Nauka teologiczna ks. Stanisława Konarskiego, w której autor podkreślał znaczenie teologiczne prac Konarskiego i ich zgodność z nauką Kościoła. Z innych ośrodków naukowych, które korzystały z konsultacji ks. Buby, wymienić można Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet Łódzki, Uniwersytet Wrocławski, Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Krakowie czy wreszcie warszawską Akademię Wychowania Fizycznego. Biblioteki na całym świecie ks. Buba zasilał przesyłanymi polskimi pijaristikami (szczególnie przy Domu Generalnym w Rzymie), uzupełniając je o streszczenia po włosku.
Niezależnie od działalności naukowej i popularyzatorskiej ks. Buba „był pobożnym, wzorowym zakonnikiem” (Gerard Brumirski), cenionym kaznodzieją. Przez wiele lat miał problemy zdrowotne. Zmarł 3 sierpnia 1984 w wieku 75 lat.