W tym samym roku pojawił się również zmodyfikowany wariant M1918 mający wycięcia w nakarczku na wysokości uszu. Zabieg ten miał w założeniu redukować zagłuszanie dźwięków. Wersja ta niekiedy określana jest mianem kawaleryjskiej, jednak brak dowodów by była projektowana lub wydawana specjalnie dla jednostek kawalerii.
Inną modyfikacją M1918 była wersja z obciętym daszkiem, jednak jej przeznaczenie nie jest jasne. Spekuluje się, iż mogła być projektowana dla załóg wozów bojowych lub przeznaczona na eksport do Imperium Osmańskiego (gdzie już wcześniej wysyłano poddane podobnej modyfikacji hełmy M1916). Niezależnie od pierwotnego przeznaczenia, użycie M1918 z obciętymi daszkami odnotowano głównie po wojnie przez paramilitarne oddziały Freikorps (obok M1916 i standardowych M1918).
Do końca I wojny światowej wyprodukowano ok. 8,5 mln stahlhelmów (wszystkich wersji).