W marcu 1907 roku przeszedł na emeryturę z prawem do renty.
W 1903 roku ożenił się z Ellą Hammer, która jednak zmarła podczas porodu 10 listopada 1904 roku. Ich synem był Hans Meyer. Od stycznia 1907 roku ponownie żonaty z Elsbeth Marggraff, z którą miał córkę Auguste Meyer. Między 1911 i 1912 rokiem nabył dobra Schönwerder. Podczas I wojny światowej otrzymał powołanie do wojska – walczył w 7 kompanii 2 batalionu 210 rezerwowego pułku piechoty i 12 grudnia 1914 roku został ranny na froncie. Odznaczony Krzyżem Żelaznym I klasy.
Był członkiem licznych stowarzyszeń: (Deutsche Landwirtschafts-Gesellschaft; od 1912), (Deutsche Dendrologische Gesellschaft; od 1914) oraz (Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde). Członek założyciel i członek zarządu Weisengenossenschaft Gollnow (1913) oraz Kartoffel-Trockungsgenossenschaft Gollnow (1916), prezes Heimatland Siedlungsgesellschaft mbH, członek rady nadzorczej przy Afrikanische Ölpalmen-AG w Berlinie. W roku bez powodzenia kandydował do Reichstagu z ramienia Niemieckiej Partii Ludowej.