Później siedzibę przeniesiono do Stanisławowa, a funkcję superintendenta pełnił ks. Theodor Zöckler. Warszawski Kościół Ewangelicko-Reformowany – był kościołem etnicznie polskim z niewielką grupą wyznawców narodowości czeskiej. W 1933 r. liczył około 10 tys. wiernych. Posiadał 11 zborów, obsługiwanych przez 7 duchownych. Siedziba władz zwierzchnich znajdowała się w Warszawie. Wileński Kościół Ewangelicko-Reformowany' – działał na terenie województwa wileńskiego, białostockiego i wołyńskiego. W 1938 r. powołano filiał w Warszawie. Główna parafia kościoła działała w Wilnie, tam też mieściła się siedziba jego władz. W 1936 r. zrzeszał około 11 tys. wiernych, 10 duchownych, 3 misjonarzy, 11 zborów i 10 filiałów.
Zobacz też Chrześcijańsko-mennonicka Gmina Kiernica-Lwów
Przypisy
Kategoria:Historia protestantyzmu w Polsce Kategoria:Religia w II Rzeczypospolitej Kategoria:Protestanckie związki wyznaniowe Kategoria:Listy związane z religią