Cesariewicz () – rosyjski pancernik generacji przeddrednotów z początku XX wieku, zbudowany we Francji, od 1917 nazwany „Grażdanin” (Гражданин). Uczestniczył w walkach pod Port Artur podczas wojny rosyjsko-japońskiej, będąc jednym z dwóch najsilniejszych okrętów rosyjskiej eskadry, a następnie w I wojnie światowej.
Projekt i budowa Daty do 1905 roku w kalendarzu juliańskim (starego stylu), po ukośniku w gregoriańskim
Na przełomie XIX i XX wieku Cesarstwo Wielkiej Japonii przystąpiło do rozbudowy floty, zamawiając sześć nowoczesnych pancerników w Wielkiej Brytanii i stając się zagrożeniem dla rosyjskich interesów na Dalekim Wschodzie. W celu odzyskania przewagi, oprócz realizowanego już programu budownictwa okrętowego z 1895 roku, car Mikołaj II zatwierdził 23 lutego 1898 roku nowy program budowy okrętów „dla potrzeb Dalekiego Wschodu”. Podjęto w tym celu prace nad wyborem standardowego typu pancernika, narzucając jednakże ograniczenie jego wyporności do 12 000 ton, mimo że najnowsze japońskie pancerniki sięgały 15 000 ton, co pozwalało na zastosowanie siłowni o większej mocy, i co proponował bezskutecznie także admirał I. Skrydłow. Wymogiem było zwiększenie prędkości w stosunku do starszych jednostek do 18 węzłów, natomiast uzbrojenie pozostało typowe, z czterech dział kalibru 305 mm.