Podobnie jednak jak dla Traków na południe od Dunaju, tak i dla Daków głównym zagrożeniem był Rzym. Burebista chciał wykorzystać wewnętrzne problemy Rzymu i w wojnie domowej postawił na Pompejusza i udzielił mu wsparcia. Po przegranej Pompejusza, Burebista skupił się na obronie przed potencjalnym odwetem i na umacnianiu twierdz. Upadek państwa Daków miał jednak korzenie wewnętrzne: arystokraci, niezadowoleni z utraty dawnych przywilejów, uknuli spisek i w 44 roku p.n.e. zamordowali Burebistę. Po jego śmierci państwo Daków rozpadło się najpierw na cztery, a potem na pięć części.

W 29 r. p.n.e. grupa dacka, sprzymierzona z Markiem Antoniuszem, została pokonana przez Oktawiana, późniejszego cesarza Augusta. W 16 r. p.n.e. Dakowie najechali Panonię przez zamarznięty Dunaj, ale zostali pokonani przez cesarza Augusta i zmuszeni do uznania zwierzchnictwa rzymskiego. Po romanizacji okolicznych terenów utrwalił się sojusz z Rzymem.