Przez następne około półtora wieku poświadczeni są różni przywódcy daccy, wzmiankowani w źródłach greckich i łacińskich, głównie ze względu na ich wrogie lub przyjazne nastawienie do Rzymian (w tym Cotiso i Scorylon). Rumuńska historiografia o podłożu narodowym próbowała powiązać tych władców w dynastię i ułożyć ich w ciągłą sukcesję władców. Jednakże próby te są uważane za problematyczne z naukowego punktu widzenia, ponieważ nie ma żadnych dowodów na istnienie zjednoczonego królestwa dackiego w tym okresie.
Wojny Daków z Rzymem w czasach Domicjana W 85 roku doszło do poważnej konfrontacji między Rzymianami a Dakami. Walki rozpoczęły się od ataku Daków, którzy przekroczyli Dunaj w 85 r. n.e. i najechali rzymską prowincję Mezję (na terytorium dzisiejszej Bułgarii i Serbii). Mezyjski namiestnik, Gajusz Oppiusz Sabinus, zginął, pozostawiając duże obszary Mezji otwarte na grabież dla dackich napastników. Rzymski cesarz Domicjan został zmuszony do wysłania wojsk z różnych części imperium do Mezji, aby odeprzeć Daków i rozpocząć przeciwko nim ekspedycję karną. Sugerowano, że był to również powód odwołania trwającej wówczas rzymskiej kampanii przeciwko germańskiemu plemieniu Chattów w dzisiejszej Hesji w Niemczech.