powrócił do Rosji, gdzie ponownie w Kraju Ussuryjskim budował cegielnie oraz napowietrzne i wąskotorowe koleje. Szybko jednak przeniósł się do Królestwa Polskiego, gdzie znalazł zatrudnienie jako dyrektor zarządzający w zakładach Towarzystwa Akcyjnego Fabryk Machin i Odlewów K. Rudzki i S-ka w Warszawie, w której zbudowano m.in. oddany do użytku w 1914 r. stalowy most na Wiśle, nazwany Mostem Trzecim, obecnie Poniatowskiego.

W 1915 r., tuż przed wkroczeniem przez Niemców do Warszawy, został ewakuowany przez władze carskie w głąb Rosji, gdzie był dyrektorem Wysokogórskiej Fabryki Pocisków w Niżnym Tagile na Uralu.

II Rzeczpospolita Jasionowski powrócił do niepodległego kraju i został członkiem komitetu doradczego przy byłym Urzędzie Zaopatrywania Techniczno-Wojskowego, zamienionego następnie w Główny Urząd Zaopatrywania Armii. 31 lipca 1919 został mianowany ministrem robót publicznych w rządzie Ignacego Jana Paderewskiego. Jako minister opowiadał się za aktywizacją odbudowy kraju ze zniszczeń wojennych oraz dużego udziału państwa w tych działaniach.