Był rozważany jako kandydat do Tymczasowej Rady Stanu., lecz zrezygnował jednak na rzecz Ludomira Grendyszyńskiego, co umożliwiło powołanie pełnego składu rady. Gdy Rada Regencyjna powołała rząd Jana Kantego Steczkowskiego, Chmielewski rozpoczął pracę w Ministerstwie Rolnictwa i Dóbr Koronnych jako szef sekcji II.
II Rzeczpospolita Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, Chmielewski od 18.12.1918 r. był bliskim współpracownikiem Stanisława Janickiego, początkowo podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Dóbr Koronnych, który w chwili powołania rządu przez Ignacego Jana Paderewskiego, awansował na stanowisko ministra, a Chmielewski został podsekretarzem. Po dymisji szefa resortu, od 30 września 1919 roku Chmielewski kierował ministerstwem, aż do upadku gabinetu 9 grudnia 1919 r., lecz do 13 grudnia kierował ministerstwem. Opowiadał się za uchwaleniem ustawy o spółdzielniach. Kontynuował pracę w ministerstwie jako podsekretarza stanu, aż do 15.02.1922 r.