rozmowa z jednym rówieśnikiem podczas zajęć w klasie) i pomoc dziecku w określeniu, co musi się wydarzyć, aby ten cel został osiągnięty.Hierarchiczna ekspozycja ()Opracowanie gradientu sytuacji budzących lęk i doprowadzenie do tego, by dziecko napotykało kolejno na każdą z nich, zaczynając od tej, której bało się najmniej, a kończąc na tej, której bało się najbardziej.Ćwiczenie przez dziecko mówienia w klasie 1) do nauczyciela z rodzicem w obecności, 2) do nauczyciela z rodzicem na korytarzu, 3) do samego nauczyciela, 4) do nauczyciela i innego ucznia, 5) do nauczyciela i całej klasy.Modelowanie ()Pokazywanie pożądanego zachowania (np. przez terapeutę); w samo-modelowaniu – wielokrotne oglądanie przez dziecko samego siebie wykonującego pożądane zachowanie.Nagranie wideo dziecka rozmawiającego w klasie z rodzicem, a następnie odtworzenie tego nagrania, aby dziecko mogło je obserwować.Torowanie behawioralne ()Umożliwienie dziecku podglądu działania lub oczekiwania przed ich wykonaniem.Poinformowanie dziecka, że poprosisz je o odpowiedź na pewne pytanie podczas zajęć w dużej grupie.Podpowiedzi ()Używanie werbalizacji lub gestów, aby zachęcić do wykonania docelowego zachowania.Nakłanianie dziecka do mówienia;