Cerkiew, jako świątynia soborowa, została wyposażona w liczne księgi, szaty i utensylia liturgiczne. Ówczesny proboszcz, ks. Mikołaj Odelski zamieszkiwał plebanię składającą się z dwóch głównych pomieszczeń – izby białej i alkierza. Obok plebanii mieściła się piekarnia, a po drugiej stronie ulicy – budynki gospodarcze, kryte słomą.
W 1774, kiedy proboszczem był ks. Piotr Korytyński, parafia powróciła do swojego pierwotnego wezwania – św. Michała Archanioła. Nazwa Bohojawleńska pojawiała się już tylko okazyjnie (ostatni raz 15 października 1777). W latach 1785–1793 parafią Michajłowską administrował ks. Jan Giżewski, proboszcz parafii Preczystieńskiej. W tym okresie wzniesiono kolejną cerkiew (ukończoną w 1789), istniejącą do dziś.
XIX wiek mały|220px|Cerkiew Ikony Matki Bożej Pomnożycielki Chlebów w Szastałach Od 1819 proboszczem był ks. Stefan Bielawski. W 1839, po likwidacji unii na Białostocczyźnie, parafia została włączona do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W latach 40. XIX w. władze miasta nakazały proboszczowi wyremontować cerkiew i dzwonnicę, będące w złym stanie technicznym. Prace rozpoczęto jednak dopiero w 1860, po przyjściu nowego proboszcza, ks. Grzegorza Pienkiewicza. W organizacji remontu świątyni aktywnie uczestniczyło bractwo cerkiewne oraz komitet parafialny, utworzony w 1864.