Choroba De Vivo, zespół niedoboru transportera glukozy typu 1 (GLUT1DS) (ang. De Vivo disease) – choroba genetyczna o dziedziczeniu autosomalnym dominującym, spowodowana mutacją w genie kodującym białko transportera glukozy GLUT1. Na obraz choroby składają się napady padaczkowe, ataksja, mikrocefalia, opóźnienie umysłowe. Glikemia w osoczu jest prawidłowa, ale nieprawidłowo niski jest poziom glukozy w płynie mózgowo-rdzeniowym (hypoglycorrhachia). Zespół opisany został w 1991 przez Darryla De Vivo i współpracowników, na łamach „New England Journal of Medicine”.
Etiologia i patogeneza 180px|mały|lewo|Funkcja transportera GLUT1 to transport glukozy z krwi do tkanki nerwowej Choroba wynika najczęściej z mutacji w genie SLC2A1, kodującym białko transportowe GLUT1, które odpowiada za transport glukozy przez barierę krew-mózg. Ponieważ glukoza jest podstawowym źródłem energii dla ośrodkowego układu nerwowego, jej niedobór prowadzi do zaburzeń rozwoju i funkcjonowania mózgu. Choroba ma zwykle charakter autosomalny dominujący, często z mutacjami de novo, rzadziej występują postacie dziedziczne lub autosomalne recesywne. W 90% przypadków mutacje w genie są stwierdzane de novo, bez dodatniego wywiadu choroby w rodzinie.