Obecnie oryginalne osie widokowe są zasłonięte bujną roślinnością, która chroni pałac przed hałasem ulicznym i przesłania widok na okoliczne zabudowania.
W 2002 park Benrath stał się częścią europejskiej wystawy ogrodowej EUROGA 2002plus. Z tej okazji został poddany gruntownej restauracji. W 2004 park został wciągnięty na listę obiektów tworzących Szlak Sztuki Ogrodowej nad Renem i Mozą (niem. Straße der Gartenkunst zwischen Rhein und Maas).
Ogród francuski i angielski Położony po wschodniej stronie pałacu ogród francuski należał do księżnej Elżbiety Augusty. Barokowy projekt ogrodu opiera się na surowych założeniach geometrycznych. Po jego wschodniej stronie znajduje się owalna fontanna z kaskadą, a po stronie zachodniej rabaty kwiatowe. Ogród został odrestaurowany w latach 1989-93.
Prywatny ogród elektora Karola IV Teodora, zaprojektowany przez Pigage’a położony jest po zachodniej stronie pałacu. Jego zachodnia część została przebudowana przez Maximiliana Friedricha Weyhego w 1807. W 1840 Peter Joseph Lenné przebudował jego wschodnią część w stylu angielskim – m.in. zbiornik wodny Pigage’a otrzymał formę nieregularnego stawu obsadzonego naturalną roślinnością wodną. Na południowym brzegu stawu znajdowała się pustelnia, pełniąca funkcję herbaciarni. Po pożarze w 1970, budynek został odbudowany.