Krakowska Szkoła Pilotów – szkoła kształcąca pilotów wojskowych, która powstała 11 maja 1919 w Krakowie. Powodem jej powstania była duża liczba kupowanych samolotów niemieckich i austriackich. Pilotaż tymi samolotami różnił się zasadniczo od pilotażu samolotami francuskimi lub angielskimi. Szkolenie pilotażu samolotów francuskich odbywało się we Francuskiej Szkole Pilotów w Warszawie.
Historia szkoły 11 maja, z dniem powstania szkoły, jej dowódcą został mianowany kpt. Roman Florer. Szkoła uzyskała nazwę „I Niższa Szkoła Pilotów”. Pierwszymi samolotami szkoleniowymi były Brandenburgi ze 100-konnym silnikiem Mercedesa, a personelem instruktorskim: por. Domes, sierżanci: Kołodziński, Śledziejowski, Grimm i Kohut.
Na jesieni 1919 I Niższą Szkołę Pilotów połączono z warszawską Wojskową Szkołą Lotniczą, którą przeniesiono do Krakowa w związku z dużą koncentracją jednostek szkoleniowych w rejonie lotniska mokotowskiego oraz utratą większości sprzętu na skutek pożaru. Odtąd jednostka funkcjonowała jako „Niższa Szkoła Pilotów w Krakowie”.
Szkoła szkoliła w pilotażu na samolotach szkolnych i przejściowych pomiędzy szkolnymi a bojowymiW początkowej fazie istnienia szkoła posiadała w wyposażeniu także samoloty bojowe..