Od 1957 do przejścia na emeryturę w Instytucie Urbanistyki i Architektury (po reorganizacji w 1974 znanym jako Instytut Kształtowania Środowiska a od 1986 jako Instytut Gospodarki Przestrzennej i Mieszkaniowej). Kierowniczka Zakładu Przyrodniczych Podstaw Planowania Przestrzennego (przed 1985 znanego jako Zakład Metodyki Badań i Informacji o Środowisku a przed 1976 jako Pracownia Urbanistyczna) tamże. Od 1971 na stanowisku docenta. Członkini kolegium redakcyjnego wydawnictw Instytutu Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej. W ramach działalności dydaktycznej m.in. od 1956 przez długie lata prowadziła wykłady z fizjografii urbanistycznej na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, wykładała także w 1968–1970 na Wydziale Geologii UW.

Dorobek naukowy i organizacyjny Pracę doktorską pt. „Metody oceny warunków fizjograficznych dla potrzeb planowania przestrzennego miast i osiedli” napisaną pod kierunkiem Rajmunda Galonona obroniła w 1968 na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.