Tworzyła organizacyjne, teoretyczne i metodyczne podstawy fizjografii urbanistycznej a następnie ekofizjografii, które to dziedziny były głównymi polami jej działalności zawodowej. Opracowywała m.in. pierwsze wytyczne zasad wykonywania opracowań fizjograficznych do planów zagospodarowania przestrzennego. W szczególności była główną autorką Zarządzenia Nr 3 Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury w sprawie opracowań fizjograficznych do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego z 17 stycznia 1964Stala, Zofia & Szulczewska, Barbara (2004) Wspomnienie o dr Wiesławie Różyckiej (1915-2004), Oddział Warszawski TUP, Komunikat 1. s. 12. Współorganizator „Przedsiębiorstwa Geologiczno-Fizjograficznego i Geodezyjnego 'Geoprojekt'”. Prekursorka kompleksowego traktowania zagadnień środowiska przyrodniczego w teorii i praktyce planowania przestrzennego. Współpracowała z wieloma znanymi urbanistami przy sporządzaniu pionierskich planów zagospodarowania przestrzennego oraz przy ich koreferowaniu i opiniowaniu m.in. w Głównej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej (GKUA). Do najważniejszych publikacji należy jej rozprawa doktorska, która ukazała się w 1971 w serii „Prac Geograficznych” IG PAN oraz podręcznik zatytułowany „Zarys fizjografii urbanistycznej” opublikowany w 1965 przez Wydawnictwo „Arkady”.