W latach 1924–1926 pełnił służbę w Oddziale I SG, pozostając oficerem nadetatowym 69 pułku piechoty w Bydgoszczy. 1 grudnia 1924 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 111. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 2 września 1926 roku został przeniesiony do 38 pułku piechoty Strzelców Lwowskich w Przemyślu na stanowisko dowódcy II batalionu. W marcu 1927 roku minister spraw wojskowych przyznał mu na okres 5 lat tytuł wojskowego tłumacza z języka angielskiego. W kwietniu 1928 roku został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Przemyśl w celu odbycia praktyki poborowej. W listopadzie tego roku ogłoszono jego przeniesienie do PKU Łuniniec na stanowisko komendanta. W marcu 1929 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX. Z dniem 31 sierpnia 1929 roku został przeniesiony w stan spoczynku.
W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I.