Do wędzenia używane jest wyłącznie drewno z drzew liściastych, tlące się, bez kory, najczęściej buk, grab, wiąz, dąb, olcha, akacja, śliwa, jabłoń, grusza i klon.
Oprócz drewna w kawałkach, stosuje się jego pochodne – zrębki wędzarnicze oraz trociny, przy czym drewnem rozpala się ognisko, natomiast zrębki i trociny służą do zagęszczania dymu. W celu nadania produktom specyficznego smaku i aromatu, dodaje się podczas wędzenia jałowiec w formie jagód lub chrustu. Rodzaj użytego drewna podczas wędzenia ma znaczący wpływ na barwę i walory smakowo-zapachowe produktu: jabłoń – bardzo łagodny dym z subtelnym owocowym posmakiem, lekko słodki; można stosować do wędzenia drobiu; barwi skórkę drobiu na kolor ciemnobrązowy; wiśnia – podobne walory smakowe dymu do dymu jabłoni, jednak jest lekko gorzki; można stosować do wędzenia drobiu; barwi skórkę na kolor ciemnobrązowy; klon cukrowy – dym nadaje wędzonkom łagodny i lekko słodki smak oraz złocistożółty kolor; należy stosować do wędzenia ryb i wołowiny; jesion – szybko się pali i opieka potrawy, jest ostry z lekkim, wyróżniającym go smakiem; nadaje wędzonkom złocistożółtą barwę, świetny do dziczyzny; winorośl – dostarcza dużo dymu (każdy gatunek innego), wszystkie rodzaje posiadają jednak generalnie bogaty i głęboki smak owocowy;