Karolis Didžiulis (ur. 19 sierpnia 1894 w Maldeikiai koło Radziwiliszek, zm. 24 maja 1958 w Wilnie) – litewski działacz komunistyczny, wieloletni parlamentarzysta Litewskiej SRR (1940–1958), wicepremier i przewodniczący Sądu Najwyższego Litewskiej SRR (1947–1958).

Życiorys Urodził się jako Kārlis Grosmans w łotewskiej rodzinie zamieszkałej na Żmudzi. W 1919 roku wstąpił do KPL, gdzie w latach 1920–1921 stał na czele wydziału ds. transportu, kierując kolportażem nielegalnej literatury. W 1922 roku został aresztowany i po raz pierwszy uwięziony za działalność antypaństwową. W więzieniu spędził również lata 1928–1933 i 1936–1940.

W 1925 roku ukończył Komunistyczny Uniwersytet Mniejszości Narodowych Zachodu im. Juliana Marchlewskiego w Moskwie. Był odpowiedzialny za organizację komórek KPL w powiatach poniewieskim i szawelskim. Od 1927 roku zasiadał w Politbiurze, a w latach 1927–1928 i 1934–1935 w KC KPL.