W czerwcu 1940 roku wyznaczono go członkiem Sejmu Ludowego Litwy z okręgu Wilno. W pierwszych miesiącach istnienia Litewskiej SRR był przewodniczącym wydziału rolniczego KC KPL oraz pełnomocnikiem ludowym ds. Wilna i okręgu wileńskiego. Zasiadał w Radzie Najwyższej Litewskiej SRR, będąc w latach 1940–1947 zastępcą przewodniczącego jej Prezydium. W 1945 roku odpowiadał za konfiskatę majątków w powiatach trockim i kretynżskim oraz wywózkę ich właścicieli w głąb ZSRR.
Od 1947 do 1958 roku kierował pracami Sądu Najwyższego Litewskiej SRR, przykładając rękę do represji wobec ludności Litwy. 25 września 1957 roku przewodzony przez niego sąd skazał na karę śmierci partyzanta leśnego Adolfasa Ramanauskasa "Vanagasa".
W latach 1954–1958 sprawował mandat deputowanego do Rady Najwyższej ZSRR. W czasach Związku Radzieckiego był patronem licznych instytucji na Litwie, m.in. szkoły technicznej w Szawlach.
Bibliografia Tininis Vytautas, "Visuotinė lietuvių enciklopedija", Tom 4, Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas, Wilno 2003.
Kategoria:Absolwenci Komunistycznego Uniwersytetu Mniejszości Narodowych im. Juliana Marchlewskiego w Moskwie Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej Litewskiej SRR Kategoria:Litewscy deputowani do Rady Najwyższej ZSRR Kategoria:Politycy Komunistycznej Partii Litwy Kategoria:Litewscy prawnicy Kategoria:Posłowie na Sejm Ludowy Litwy Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1958