Atak miał za zadanie wyprzeć za Wisłę znajdujących się tam nieliczne oddziały 8 Gwardyjskiej Armii.

Pomimo początkowych sukcesów strony niemieckiej, dowództwo Armii Czerwonej przeprawiło na przyczółek dodatkowe siły, w tym polską 1 Warszawską Brygadę Pancerną im. Bohaterów Westerplatte i 3 Dywizję Piechoty dowodzoną przez płk Stanisława Galickiego. Ostatecznie 11 sierpnia ataki 45 DP i pozostałych jednostek niemieckich zostały powstrzymane i zmuszone do wycofania na pozycje wyjściowe. Z powodu niskich stanów osobowych 22 września 1944 włączono w skład 45 DGL dodatkowo 1132 Pułk Grenadierów.

12 stycznia 1945, kiedy Armia Czerwona rozpoczęła ofensywę początkowo na odcinku 45 DGL panował spokój. Radzieckie natarcie na odcinku VII korpusu rozpoczęło się 14 stycznia. Walki odwrotowe z przeważającymi siłami Armii Czerwonej spowodowały ruch wojsk 9 Armii i 4 Armii Pancernej na zachód, a następnie okrążenie ich na północ od Końskich.