Sekundowała mężowi Agnieszka Barłóg, której noweli Co się dzieje w miejscowości P.? nie dopuściła w lutym 1937 do druku cenzura; pismo "Po Prostu", które miało tę nowelę zamieścić, demonstracyjnie pozostawiło puste miejsce. Nowela stanowiła krytykę członków władz piotrkowickich, wykorzystujących urzędy do mnożenia własnych korzyści majątkowych. Agnieszka Barłóg deklarowała się zarazem jako antyklerykalistka, protestująca przeciwko wykorzystywaniu przez księży niewiedzy prostych mieszkańców wsi.

W chwili wybuchu II wojny światowej Barłogowie spędzali letnie wakacje w rodzinnej wsi Agnieszki, Sielcu. Stanisław Barłóg wyruszył na front, usiłując bez powodzenia dostać się do macierzystej jednostki w Pińczowie; powrócił w połowie października 1939 i niebawem małżonkowie znaleźli się ponownie w Piotrkowicach, gdzie Agnieszka kontynuowała pracę w szkole; oboje także włączyli się aktywnie do pracy konspiracyjnej, ich mieszkanie stało się w grudniu 1939 siedzibą tajnej drukarni. Stanisław pozostawał w kontakcie z dawnymi kolegami z „Wici”, Agnieszka odgrywała rolę łączniczki. W marcu 1940 Barłóg został aresztowany przez Niemców i 12 czerwca tegoż roku rozstrzelany w lesie kieleckim w zbiorowej egzekucji.