Agata Mierzwa stała się również narratorką opowieści zielarskich Zielarskie praktyki Agaty. Autorka zawarła w tym zbiorze szereg porad, które w ciągu życia zastosowała czy to na sobie, czy na osobach najbliższych, czy wreszcie zasłyszała od znajomych i zaprzyjaźnionej doświadczonej zielarki. Przypadki opisanych wyleczeń pokrywały się zarówno z biografią samej autorki (np. po pobiciu na gestapo), jak i z wątkami znanymi z jej utworów.
Z utworów Barłóg nieopublikowane pozostały wspomnienia Mój syn (opowiadanie Syn, które ukazało się w piśmie "Słowo. Almanach literacki", stanowiło ich zapowiedź), powieść Prawdomówność w wychowaniu (złożona do druku w Wydawnictwie Łódzkim w 1984, ale nieskierowana do druku po negatywnej recenzji), zwierzenia odnośnie do pracy zawodowej i twórczej oraz życia osobistego Realne życie. Pisarka pracowała ponadto nad czwartą częścią losów Agaty Mierzwy, dotyczącą lat 70. i 80. XX wieku, której nadała roboczy tytuł Życzliwość zostaje; powieść nie została jednak ukończona.