W mniejszych formach literackich Agnieszka Barłóg również wykorzystywała wątki autobiograficzne, także z pozycji nauczycielki Agaty (dotyczy to zwłaszcza utworów powojennych). Wątki tych utworów na tyle korespondowały z akcją powieści wspomnianej wyżej trylogii, że część z nich weszła później do samych powieści. Tematy okupacyjne autorka poruszała w opowiadaniach 17 marca (o egzekucji kilkunastu młodych ludzi na wiejskim cmentarzu), Wrzesień pod Wiślicą (wydarzenia pierwszych dni wojny), "Podać nazwiska - mąż będzie wolny" (przesłuchanie i pobicie na gestapo), Józek wrócił nad ranem, Manifest, Wigilia w mroku, Ewunia. Okres przedwojenny został zaprezentowany w utworach Mój, a nie mój (w którym autorka przedstawiała swoje spory z ojcem co do dalszej nauki), "Siadaj, mała zakonniczko!", Pomór, Powrót oraz oczywiście w pracach powstałych przed 1939 – Co się dzieje w miejscowości P.?, Wszystkich Świętych, Zbłąkana owieczka (jedyny utwór bez wątków autobiograficznych), Opowieść góralska. Powojenne tematy w twórczości Agnieszki Barłóg przynoszą opowiadania Urszula, Syn, Ewunia oraz relacja z delegacji z ramienia Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w rodzinnym domu dziecka w Doubi w Czechosłowacji W dziecięcej wiosce.