Polska Parafia Ewangelicko-Augsburska w Gdyni – zbór w diecezji wielkopolskiej (do 1937 diecezji poznańsko-pomorskiej) Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego.
Pierwsze, nieudane próby zorganizowania polskiego zboru w Gdyni miały miejsce w 1926 r. staraniem Adolfa Martensa. W 1931 r. Martens stanął na czele komitetu organizacyjnego i z pomocą ks. seniora Gustawa Manitiusa z Poznania doprowadził do powstania Polskiego Zboru Ewangelicko-Augsburskiego w Gdyni (zwanego też Polskim Zborem Ewangelickim). Pierwsze nabożeństwo odprawił ks. Manitius w sali Szkoły Handlu Morskiego i Techniki Portowej przy ul. Morskiej i jednocześnie wybrano kolegium kościelne, którego prezesem został Adolf Martens. 21 lipca Komisariat Rządu przyznał zborowi teren na Cmentarzu Witomińskim oraz parcelę pod budowę kaplicy przy ul. Leśnej 16 (obecna ul. Wolności). 18 października 1931 r. bp Juliusz Bursche wprowadził w urząd administratora ks. Leopolda Michelisa, który ponadto obsługiwał zbór filialny w Tczewie. Wkrótce opublikowano ogólnopolską odezwę w sprawie budowy w Gdyni kościoła oraz wydano okolicznościową pocztówkę z jego projektem. Zbór organizował uroczystości patriotyczne, m.in. z okazji Dni Morza i XI Zjazdu Legionistów (14 sierpnia 1932 r.). Powstało Koło Pań. Zbór liczył ponad 300 osób. Nowym prezesem kolegium w 1935 r. został Konrad Ulrichs.