Na pracę kościelną hamująco wpływał konflikt kolegium z pastorem, który ostatecznie został przeniesiony jako prefekt do Tarnowskich Gór pod koniec 1936 r.
W roku 1937 duszpasterzem został ks. Jerzy Kahané, a wskutek wprowadzenia w życie nowej ustawy kościelnej, zbór stał się pełnoprawną parafią. 20 kwietnia 1937 r. zawiązał się Komitet Budowy Kaplicy. Od 18 maja działało Stowarzyszenie Niewiast im. Wandy Martensowej, z siedzibą w Domu Zdrojowym, gdzie odbywały się też parafialne uroczystości i spotkania towarzyskie. Od 4 lipca nabożeństwa odprawiano w kaplicy Domu Marynarza Szwedzkiego, udostępnionej przez ks. Daniela Cederberga. 26 grudnia 1937 r. zainaugurował działalność filiał w Starogardzie. 19 maja 1938 r. przewodniczącym rady kościelnej został wybrany Juliusz Hein. 2 listopada 1938 r. powstało w Gdańsku Towarzystwo Polaków Ewangelików im. ks. pastora Krzysztofa Celestyna Mrongowiusza pod przewodnictwem Adolfa Zwijasa i 11 listopada odprawiono tam w kaplicy anglikańskiej przy ul. św. Ducha pierwsze nabożeństwo w języku polskim. W listopadzie Komisariat Rządu zatwierdził plany budowlane kościoła, zapewne autorstwa inż. Tadeusza Jędrzejewskiego. 11 czerwca 1939 r.