Dzieło jest cennym przykładem sztuki ottońskiej, do dziś jest obiektem czci i symbolem tożsamości ludności zamieszkującej Zagłębie Ruhry, zachowując swój pierwotny kultowy charakter.
thumb|200px|Złota Madonna (fragment)
Wygląd Jest to pełnoplastyczna rzeźba wykonana z drewna lipowego (według wcześniejszych badaczy ze śliwy lub gruszy), o powierzchni niemal całkowicie pokrytej złotem. Jej wysokość wynosi 74 cm, szerokość podstawy – 27 cm. Grubość złotej warstwy wynosi 0,25 mm.
Maryja została ukazana w pozycji siedzącej, na tronie. W prawej ręce trzyma jabłko, a lewą podtrzymuje Dzieciątko, które wykonuje gest błogosławieństwa. Matka Jezusa odziana jest w długą sięgającą stóp tunikę o długich rękawach, ponadto ma zawieszoną na ramionach tzw. palię – wstęgę charakterystyczną dla mody rzymskiej, archetyp paliusza, na której jest zawieszona plakietka (gotycka z XIV w.) w formie czteroliścia z widocznym płaskorzeźbionym orłem. Fałdy szat są gęste, w większości o diagonalnych układach, szaty w niektórych miejscach ściśle przylegają do ciała (m.in. dobrze widoczny jest zarys kolan i nóg Marii oraz Dzieciątka). Stopy Marii spoczywają na skale. Głowa Matki Bożej jest okryta welonem, który nie przysłania uszu, zza welonu widać opadające na plecy włosy.