Prawa głosu nie posiadał marszałek, on jednak podejmował decyzję w przypadku gdy głosy członków Wydziału rozłożyły się po równo, posiadał także prawo do wstrzymania uchwały Wydziału.
Struktury i działalność Organizatorem Wydziału Krajowego w latach 70. XIX wieku był Leon Ludwik Sapieha. Jego rządy tak scharakteryzował Kazimierz Chłędowski książę Leon musiał już mieć wówczas około lat 60, ale był jeszcze bardzo krzepki i wytrwały w pracy. Zajmował stanowisko marszałka Sejmu Krajowego i prezesa Wydziału Krajowego, instytucji, która została stworzona w miejsce dawniejszego Wydziału Stanowego i dobijała się teraz o rozszerzenie swego zakresu działania. Jako najwyższa instytucja autonomiczna, starał się Wydział Krajowy o ile możności jak najwięcej agend odebrać Namiestnictwu, czyli raczej rządowym władzom administracyjnym, a własne czynności rozszerzyć. W ten sposób powoli i po długich walkach objął Wydział Krajowy we własny zarząd rozmaite fundacje, stypendia, kontrolę nad urzędami gminnymi, szpitale itd. Ks. Leon bardzo sumiennie zajmował się tą czynnością, a wspierany przez dwóch niepospolitych ludzi, członków Wydziału Krajowego, jak Maurycy Kraiński i Oktaw Pietruski, był właściwym organizatorem tej instytucji. Z drugiej jednak strony ks.