Leon dużo szkody wyrządził Wydziałowi, obsadzając mnóstwo posad ludźmi "par exellence" swoimi, tj. takimi, którzy byli klientami sapieżyńskiej partii. W ten sposób Wydział w ciągu lat zaludnił się byłymi majorami i pułkownikami z powstania 1863 r., którzy ani o Galicji, ani o jej potrzebach i administracji żadnego nie mieli wyobrażenia, inżynierami szkół francuskich, umiejącymi może dobrze budować koleje żelazne, ale niezdolnymi do naprawiania błotnistych dróg w Bełzkiem lub Sokalskiem, rachmistrzami, którzy co najwięcej lichwę o narobionych lekkomyślne długów liczyć umieli. Wielki kontygens do tej legii niezdarnych urzędników krajowych dostarczali zbankrutowani właściciele ziemscy, którzy mieli u ks. Sapiechów protekcje, tak że Wydział Krajowy niebawem wyglądał jak dom zaopatrzenia dla powstańców 1863 roku i dla szlacheckich inwalidów a nie jak najwyższa władza administracyjnaKazimierz Chłędowski, Pamiętniki, t. 1 Galicja (1843-1880), oprac. Antoni Knot, Wrocław 1957, s. 232.