Walki W latach 1919-1920 Front brał udział w walkach z maszerującym przez Białoruś i Litwę Wojskiem Polskim. Po sformowaniu w lutym 1919 wojska Frontu liczyły 81,5 bagnetów i szabel. Walczył przeciwko wojskom Białych i oddziałom państw zachodnich na kierunku murmańskim, pietrozawodzkim, ołonieckim i na Półwyspie Karelskim przeciw wojskom Finlandii. W rejonach nadbałtyckim i na Białorusi wojska Frontu walczyły z wojskami białych Estończyków, Litwinów, Łotyszów, z Niemcami i Polakami. W lipcu 1919 wojska Frontu wycofały się z rejonów nadbałtyckich. W sierpniu 1919 Front zatrzymał wojska polskie na Berezynie. W sierpniu 1919 Front zajmował pozycje na linii: Zalew Fiński – Psków – Połock – Berezyna. W okresie czerwiec – sierpień i październik – listopad 1919 7 i 15 Armii, współdziałając z Flota Bałtycką, wykonały przeciwuderzenie i odrzuciły nacierające wojska gen. Judenicza na Piotrogród, co pozwoliło Armii Czerwonej przerzucić wojska do walki z armiami Denikina i Kołczaka.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Front Zachodni (I radziecki) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.