W MR 2 program paramilitarny zasadzał się na ADC plemienia Hmong istniejących od 1961 roku. We wczesnych latach sześćdziesiątych XX wieku kilka kompanii Hmongów zostało wysłanych na przeszkolenie bojowe do Tajlandii. W 1963 roku kompanie te zostały połączone w Specjalnym Batalionie Partyzanckim Nr 1 (w skrócie SGU 1), którego centrum mieściło się w wiosce Long Cheng na południowy zachód od Płaskowyżu Urn. W 1965 roku cztery bataliony SGU utworzyły MR 2, a w roku następnym ich centrum szkoleniowe powstało w Muong Cha, na południe od Płaskowyżu Urn. Wreszcie w 1967 roku Vang Pao, który został w grudniu 1963 roku mianowany generałem brygadierem uformował z trzech takich batalionów tzw. Groupement Mobile 21 (w skrócie GM 21)K. Conboy, War in Laos, s. 16.. Władze, które korzystały z zaopatrzenia dostarczanego drogą powietrzną przez Air America i Bird & Son (od 1965 Continental Air Services, Inc.) wykorzystywały bataliony SGU do działań ofensywnych w prowincjach Xieng Khouang i Sam Neua w porze deszczowej. W porze suchej partyzanci znikali w dżungli, jedynie prowadząc obserwację działań Pathet Lao i wojsk wietnamskich ponownie zajmujących tereny utracone w dobie monsunówK. Conboy, War in Laos, s. 17..