Phoumiego Nosavana, zaczęła w bazie w Savannakhét przygotowywać kontruderzenie. Pod koniec listopada siły Phoumiego (piechota, artyleria, pojazdy desantowe i pancerne) zaczęły marsz na Wientian, podczas gdy na tyłach buntowników lądował 1 Bataillon Parachutiste i zajął miejscowość Chinaimo. Po ciężkich walkach o miasto gen. Phoumi zwyciężył w połowie grudnia, ale spadochroniarze Konga (wspierani przez Pathet Lao i baterię wietnamskich haubicŚciągniętych pospiesznie z Hanoi w pierwszym tygodniu grudnia: K. Conboy, War in Laos, s. 12. 105mm) wycofali się w zupełnym porządku i nagłym manewrem zajęli strategicznie ważny Płaskowyż Urn.
Wobec ciągłych niepowodzeń bataliony FAL zostały połączone – po trzy – w związki wielkości pułków zwane Grupami Mobilnymi (GM) z sześcioosobowymi zespołami instruktorów HOTFOOT przy każdej. Znacznie lepiej niż FAL radzili sobie ludzie z plemienia Hmong pod dowództwem ppłk. Vanga Pao. Ich stuosobowe kompanie ADC, zaopatrywane z powietrza przez Air AmericaWłaścicielem linii lotniczej była CIA: S. Karnow, Vietnam, s. 364., z powodzeniem zwalczały siły Pathet Lao na północy kraju, rozpoczynając tzw. tajną wojnę.