W listopadzie 1916 została aresztowana przez Niemców i więziona w Kaliszu i na Pawiaku. Potem osadzona w obozie jenieckim w Szczypiornie i Lauban. Zwolniona w 1916 powróciła do pracy partyjnej w Warszawie.

Po odzyskaniu Niepodległości, od grudnia 1918 do 1928 członek Warszawskiego Komitetu Okręgowego PPS i przewodnicząca warszawskiego oddziału Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego. Z ramienia PPS w okresie 1919–1927 zasiadała w radzie miejskiej Warszawy.

Od 1928 członek władz centralnych PPS dawna Frakcja Rewolucyjna. Od 1930 przewodnicząca Zarządu Głównego „Stowarzyszenia Oświaty Robotniczej” oraz od 1937 „Stowarzyszenia b. Więźniów Politycznych d. Frakcji Rewolucyjnej”. W czasie wojny w Warszawie. W czasie Powstania zginęła jej jedyna córka.

Po wojnie pracowała od lutego 1946 jako rejestratorka w oddziale Ubezpieczalni Społecznej. Od grudnia 1945 członek koncesjonowanej PPS. Po połączeniu PPS z PPR od 16 grudnia 1948 członek PZPR. W lipcu 1952 skreślona z listy członków na własną prośbę, motywowaną wiekiem i chorobą. Zmarła w 1959 w Warszawie. Została pochowana w alei głównej na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach (kwatera A22-tuje-4). thumb|Grób Rajmunda i Konstancji Jaworowskich na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Odznaczona Krzyżem Niepodległości z MieczamiMonitor Polski z 1930 r. Nr 300, poz.