thumb|Skrzypek i dudziarz z Buku w Wielkopolsce; fotografia opublikowana w 1902 Polska muzyka ludowa – zbiorcze określenie tradycji muzycznych kształtowanych i przekazywanych przede wszystkim w społecznościach wiejskich na ziemiach polskich. Obejmuje śpiew, muzykę instrumentalną i taneczną, związane z nimi sposoby wykonania i instrumentarium oraz społeczne sytuacje muzykowania – między innymi obrzędy, pracę, praktyki religijne, taniec i zabawę. Odrębność tych tradycji nie wynika z zespołu cech występujących wyłącznie w Polsce, lecz z ich historycznie ukształtowanej konfiguracji i rozmieszczenia. Polska muzyka ludowa nie stanowi jednolitego ani zamkniętego systemu: składa się z wielu tradycji regionalnych i lokalnych, rozwijających się w kontakcie z kulturami sąsiednimi oraz przyswajających elementy repertuaru religijnego, profesjonalnego i popularnego.