thumb|Polsko-brytyjskie rozmowy sztabowe, lipiec 1939. Widoczni: Edward Śmigły-Rydz i Edmund Ironside thumb|Polsko-brytyjskie rozmowy sztabowe, Warszawa 17–21 lipca 1939; od lewej generałowie: Wacław Stachiewicz, Edmund Ironside (w ubraniu cywilnym) i Mieczysław Norwid-Neugebauer William Edmund Ironside, 1. baron Ironside (ur. 6 maja 1880 w Edynburgu, zm. 22 września 1959 w Londynie) – brytyjski marszałek polny, dowódca Brytyjskich Sił Zbrojnych w Persji (1920–1921), szef Imperialnego Sztabu Generalnego (1939–1940).
Życiorys Wstąpił do Royal Artillery w 1899 roku i służył w niej przez całą II wojnę burską. Następnie przez krótki okres szpiegował niemieckie siły kolonialne w Niemieckiej Afryce Południowo-Zachodniej. Po powrocie do regularnej służby, służył w sztabie 6 Dywizji Piechoty przez pierwsze dwa lata I wojny światowej, a następnie w 1916 roku został mianowany na stanowisko w sztabie nowo utworzonej kanadyjskiej 4 Dywizji Piechoty. W 1918 roku objął dowództwo brygady na froncie zachodnim. W 1919 roku awansował na dowódcę alianckich sił interwencyjnych w północnej Rosji. Następnie został przydzielony do sił alianckich okupujących Turcję, a później do sił brytyjskich stacjonujących w Persji w 1921 roku.