Ludwig Türck (ur. 22 lipca 1810 w Wiedniu, zm. 25 lutego 1868 tamże) – austriacki lekarz neurolog i laryngolog.
Życiorys Ludwig Türck urodził się w Wiedniu 22 lipca 1810 roku jako syn jubilera pracującego dla rodziny cesarskiej. Uczył się w gimnazjum w rodzinnym mieście i ujawnił w tym czasie talent muzyczny, grając doskonale na wiolonczeli. W 1836 roku otrzymał tytuł doktora medycyny na Uniwersytecie w Wiedniu, potem objął katedrę neurologii na macierzystej uczelni. Jego uczniami bądź asystentami w Wiedniu byli m.in. Karl Stoerk, Leopold von Schrötter i Johann Schnitzler. W 1861 roku paryska Académie nationale de médecine przyznała mu nagrodę Montyona. Zmarł na dur brzuszny w Wiedniu 25 lutego 1868 roku.
Dorobek naukowy Türck pamiętany jest ze względu na prace neuroanatomiczne, zwłaszcza nad zwyrodnieniem włókien nerwowych. Jego nazwisko upamiętnia eponimiczna nazwa pęczka Türcka (nieskrzyżowany pęczek włókien szlaków piramidowych). Przedstawił kilka prac neurologicznych, w których upatruje się dziśF. Alfons Schelling: Multiple Sclerosis: The Image and its Message. The Meaning of the Classic Lesion Forms jednych z pierwszych opisów stwardnienia rozsianegoTürck L. Über Kompression und Ursprung der Sehnerven. Sitzungsber Kaiserl Akad Wissensch Math Naturwissensch Classe, IX:229,1852.Türck L.